* ( 1139 - تولد صمد على ، عارف تهرانى ) * وى بطورىكه در « طرائق 3 : 119 » نوشته ، نامش آقا محمد تقى ابن حاجى عبد الكريم تبريزى ، و از جمله عرفاء عصر خود است كه در شب آدينه بيست و هشتم ماه رجب الفرد اين سال - مطابق ( . . . ) ثور ماه برجى - متولد شده ، و در سنه 1291 به خدمت حاجى ميرزا علينقى جنتعلى كه در ( 1296 ) بيايد رسيده و داخل سلسلهء عرفان و ملقب به صمد على گرديد ، چنان‌كه هم در اشعار تخلص صمد مىنمايد . و پس از وفات جنتعلى بدعواى خلافت وى برخواست و جمعى به او ارادت ورزيده‌اند ، و او تأليفاتى دارد : اول كتاب « مشكاة الحقيقة » در سير و سلوك دويم « ديوان اشعار » ، و اين چند شعر از آن است : الا اى دل بيا در كوى ليلى * ببين در كوه دل سينه چو سينا مرا از چشم جنت داد روزى * كه ديدم روى او با جمله اعضا صمد خاموش شو لب را بهم نه * مكن أسرار دل ديگر هويدا و له ايضا : برويت اى شه خوبان بگو نقاب چراست * ميان عاشق و معشوق اين حجاب چراست